قالب وردپرس
علی نوایی مربی و مدرس مهارت های تربیتی
حرف بزنیم
۱۳۹۷/۰۵/۲۰
علی نوایی مربی و مدرس مهارت های تربیتی طلاق
انتخابی به نام طلاق و نکته هایی مهم درباره فرزندان طلاق
۱۳۹۷/۰۵/۳۰

تغذیه

علی نوایی مربی و مدرس مهارت های تربیتی تربیت فرزند

۷۲

معمولا تغذیه (Nutrition) بچه ها، مساله بسیار پیچیده ای برای والدین به شمار می رود.

معمولا پیچیدگیِ غذا خوردن آن ها در دوره های مختلف زندگیشان، والدین را سردرگم می کند.

به همین خاطر بسیاری از پدر و یا مادرها، نگران تغذیه بچه هایشان هستند، و نوسانات رفتاری زیادی را تجربه می کنند.

نوساناتی که احساسات در آن پر رنگ تر از بخش های دیگر رفتار است؛

  • گاهی احساس خستگی
  • گاهی غم
  • گاهی خشم
  • گاهی اضطراب
  • و گاهی ترس.

به نظر می رسد در مسیرِ رشد بچه ها به خصوص نوپایی و کودکی حتما باید همراه و همدل آنها بود؛

زیرا آنها به حضور فردی حمایت گر بسیار احتیاج دارند!

پس بچه ها برای مسیر رشد خود به حضور و همراهی والدین خود نیاز دارد.

به چشم هایی که فقط کنار او حضور داشته باشند حتی گاهی بدون کلمه یا حرفی؛

به رفتاری که پذیرای تمام او در این سن و سال باشد حتی بدون تلاش خاصی برای بهتر غذا خوردن!

به الگویی که برای سبک تغذیه زندگی خود نیازمند است.

بنابراین خوردن غذا (انتخابی) یا خوروندن غذا (اجباری) به بچه ها در هر سنی پروسه ای است که یک سری اتفاقات را از سوی والدین می طلبد.

تا به وسیله این پروسه ها بتوانیم مسیر رشد بچه ها را با تعادل بیشتری طی کنیم؛

سبک تغذیه شما چیست؟

یکی از پروسه هایی که به غذا خوردن بچه ها کمک می کند این است که، دور هم غذا خوردن را جزئی از اولویتهای خانواده مان کنیم.

به دور از اینکه

  • رژیم دارم،
  • میل ندارم،
  • الان وقت غذای خودم نیست،
  • به بچه ها غذا بدم بعد خودم می خورم،
  • و غیره.

این دست از موقعیت ها، بچه ها را به سوی بی اشتها شدن می برد.

بنابراین هنگامی که می گوییم “پیچیده” از این نظر است که از طرفی، والدین با توجه به شرایط بیرونی، رژیم دارند و غذا نمی خورند

و البته به نظر خودشان منطقی ترین تصمیم ممکن را گرفته اند.

و از طرفی دیگر بخشی از درونش عمیقا خواستار حفظ موقعیت موجود است.

بسیار مطالعه شده است؛ خانواده‌هایی که دور هم غذا می خورند، فرزندانشان دایره لغاتشان بالاتر از افرادی ست که این کار را نمی کنند.

و حتی بچه ها میوه و سبزیجات بیشتری می خورند.

البته به خاطر داشته باشید، از دست دادن چنین موقعیت هایی برای بچه ها اضطراب آور است و در نهایت اتفاقی چالش برانگیز است.

در بسیاری مواقع بچه ها به علت اضطرابی که حس می کنند از غذا خوردن دور می شوند.

این دور شدن ممکن است به مسیر رشدی آنها آسیب بزند.

در واقع پدر و مادر در شکل دادن سبک تغذیه بچه های خود قطعا شریک و مسئول هستند.

و قطعا باید مسئولیت پذیریِ آن را با اطمینان دنبال کنند. بنابراین اگر فرزندتان بد غذا یا بی اشتهاست، حتما دلیل آن را در درون خودتان دنبال کنید.

پیشنهاد می کنم هنگام غذا خوردن فرزندانتان

  • حضور داشته باشید، حتی مضطرب.
  • حضور داشته باشید، حتی گیج و مبهم!
  • حضور داشته باشید تا بچه ها حس کنند امنیت دارند.

بودنِ شما، بودنِ چشم هایی آشنا و مسئولیت پذیر، اشتهای آنان را بیشتر خواهد کرد.

بودنتان اگر موثر و مسئولانه باشد یعنی براساس تغذیه مناسب صورت بگیرد، جای هیچ پریشانی و نگرانی وجود ندارد‌.

در تغذیه فرزندانتان بودنتان را دریغ نکنید

تجربه خودم نشان داده است که چیدن سفره یا میز غذا حرکت بسیار جذابی را برای بچه ها فراهم می آورد.

پختن غذا با همکاری خود بچه ها حتی بعد از خستگی یک روز کامل کاری است که نشاط فوق العاده ای را به همراه می آورد.

در عین حال همین کارهای ساده ای که حین غذا خوردن انجام می دهیم کلی وقت کیفی در کنار هم بدست می آوریم.

من به شخصه در کودکی فرزندانم می بینم که غذا خوردن دور هم نه تنها باعث می شود غذا بهتر بخورند بلکه واقعا شادتر هستند.

و در آخر به خاطر داشته باشید که روده و معده و شکم آنها اندازه خودشان هست نه ما.

و نکته دیگر این که سعی کنید دو ساعت قبل از غذا خوردن چیز دیگری به بچه ها ندهید.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *