قالب وردپرس
آموزش مهارت های تربیتی علی نوایی
چیزی بنویسید ۵
۱۳۹۷/۰۳/۰۸
آموزش مهارت های تربیت فرزند علی نوایی
خوبی کن
۱۳۹۷/۰۳/۱۷

انعطاف پذیری/ چگونه انعطاف پذیر باشیم؟

آموزش مهارت های تربیت فرزند علی نوایی

به نظر من تعلیم و تربیت بچه ها بدون انعطاف پذیری (flexibility) کار بسیار دشواری است.

و این موضوع به درون ما مرتبط است.

زیرا همه چیز با خودتان شروع می­شود!

  • نه با رابطه­ ها
  • نه با شغل
  • نه با پول
  • و نه با هیچ چیز دیگر!

فقط با خودتان!

یکی از پدرهای موفق در امر تربیت می­ گفت:

وقتی پدر شدم، می‌دانید چه فکر می‌کردم؟ تعدادی قانون وضع می‌کنیم و به آنها می‌چسبیم.

فکر می‌کردم به وسیله­ آنها می‌توانم از تمام مشکلات پیشگیری کنم. اما نتوانستم!

سیستم انعطاف پذیری

نکته­ عالی در مورد سیستم انعطاف ­پذیری ، این است که در فضای تغییر ساخته می‌شوید تا بتوانید در برابر هر پیشامد، در زمان مناسب واکنش نشان دهید.

همان طور که قبلاً هم گفتم، اگر حالا مشغول انجام کاری هستید که ۶ ماه پیش هم انجام می‌دادید، کارتان اشتباه است.

زمانی­ که شما کاری را به روش همیشگی انجام می­ دهید، هیچ اتفاقی نمی­ افتد.

ما همواره مشغول انجام کارهای تکراری در زندگی خود هستیم و به همین دلیل تغییر نمی­ کنیم.

اما در گذر زمان به تغییر کردن نیازمندیم و پیش شرط تغییر این است که همانند یک چوب خشک شده نباشیم.

و از خود در مقابل تغییرات انعطاف به خرج دهیم.

خلاقیت در ارتباطات خانوادگی

برای من انعطاف ­پذیری در همه حال معنای عمیق ­تری هم دارد.

ما باید پدر و مادرها را از این نقاب دور کنیم که تنها ایده­ هایی که باید در خانه استفاده شوند، آنهایی هستند که از سوی گروهی از افراد یا کارشناسان خانواده و تجربیات آنها تأیید شده ­اند.

حقیقت این است که ایده­ های آنها کهنه و بیات هستند.

در­حالی ­که در تمام دنیا، ایده ­های نویی وجود دارد که باعث کارآمد شدن گروه­ها و فعالیت ­های گروهی می‌شود.

برخی از این ایده­ ها را خودِ پدرها و مادرها با خلاقیت می ­توانند بیابند.

یکی از مهمترین مسائل خانوادگی صرف شام دسته­ جمعی اعضای خانواده است.

همه­ ما می ­دانیم که صرف شام خانوادگی با فرزندان، چقدر برای آنها سودمند است.

اما امکان انجام همین کار ساده برای بسیاری از ما وجود ندارد.

شاید به خاطر موقعیت شغلی، آن ساعت در منزل نباشید یا نتوانید آشپزی کنید.

اگر وقت ندارید، اشکالی ندارد! شما می ­توانید زمان شام را با کارهای دیگری جایگزین کنید.

در عوض می‌توانید دور هم صبحانه بخورید. یا برای یک خوراک سرپایی قبل از خواب، همدیگر را ببینید.

همچنین می­ توانید برای صرف غذا در روزهای تعطیل اهمیت خاصّی قائل شوید.

در هر وعده­ غذای خانواده، تنها ۱۰ دقیقه زمان مفید وجود دارد.

بقیه­ آن صرف اموری چون:

  • آرنجت را از روی میز بردار
  • سس گوجه­ فرنگی را بده
  • و مانند آن می‌شود.

پس شما می‌توانید آن ۱۰ دقیقه را بردارید و به هر زمان از روز منتقل کنید تا همان سود را ببرید.

پس زمان لازم را تغییر دهید.

تغییری که در مثال شام انجام دادیم، معنای انعطاف­ پذیری است.

یاد صحبت یک روانشناس افتادم که به من می­ گفت:

اگر روی یک صندلی خشک و سفت و پشت یک میز بنشینید، خشک ­تر و جدی ­تر خواهید بود.

اگر روی یک صندلی نرم و راحت بنشینید، بازتر و راحت ­تر خواهید بود.

او می­ گفت:

وقتی فرزندان­تان را ارشاد می‌کنید، سعی کنید روی یک صندلی با رویه­ پارچه­ای که برعکسش کردید، بنشینید!

در این صورت مکالمه بهتر خواهد شد.

به نظرم این یعنی ما در هنگام گفتگوها و واکنش ها، خود را جای بچه ها بگذاریم.

با خلاقیت به فرزند خود نزدیک تر شوید

پدر و مادر خوب سعی می­ کند در همه حال منعطف باشد و فکری باز داشته باشد.

برای اینکه انعطاف ­پذیر باشیم و رفتار کنیم، بی­ شمار ایده­ جدید وجود دارد.

کافی است کمی خلّاق باشید و ایده­ هایی داشته باشید که پدر و مادرها را به فرزندان نزدیک­تر می­ کنند.

بگذارید بهترین ایده ­ها برنده شوند. ما به این زیر ساخت اساسی نیازمندیم تا تغییرات را در خود شروع کنیم.

ما می ­توانیم در زندگی خود هر چیزی خلق کنیم و به تمام نیازهای خود و فرزندان­مان پاسخ دهیم.

این کار به کسانی که دوست­شان داریم یعنی اعضای خانواده­ مان، آرامش می­ دهد.

اگر اولویت­ها را عوض کنیم، از چیزهای کوچک و بی ­اهمیت می­ توانیم عنصری بسازیم که تا به حال نساخته­ ایم.

ما به حس­ های لحظه ­ای کوچک و ظاهراً بی ­اهمیتی نیازمندیم که هر روز به خاطر ناچیز بودن بی­ اعتنا از کنار آنها می­ گذریم.

فراموش کرده­ ایم که گاهی کوچک­ترین کارها می­ توانند بیشترین تأثیر را در دراز مدت بر روابط ما بگذارند.

زندگی را بازی کنیم

یکی از این کارها، این است که گاهی نقش بازی کنیم یا با اعضای خانواده بازی­ هایی انجام دهیم که خاطرات خوشی از آن به یاد همه­ ما بماند.

گاهی همین خاطرات به یاد ماندنی ساده می­ تواند روابط ما را با هم گرم­تر و دلچسب­ تر کند.

حتماً شما هم از این تجربه­ های مشابه دارید!

شاید به نظرتان خنده­ دار بیاید! اما یکی از بهترین روش­های ما برای انعطاف ­پذیری، همین بازی کردن است.

شگفت ­آور است که پدران و مادران  بازی­ هایی را از قدیم در جعبه­ خاطرات خود دارند که بچه­ ها حتی اسم آنها را هم نمی­ دانند.

شما با انجام همین بازی ­ها می ­توانید به فرزند و همسر خود نزدیک­ تر شوید.

البته در اینجا باید نکته­ ای را هم یادآوری کنم. منظور از بازی، این نیست که ما حکم کنیم و آنها تسلیم شوند.

بلکه پیشنهاد من این است که به وسیله­ بازی کردن، فضای فیزیکی و روانی شاد و دوستانه­ ای بسازیم، و به خودمان، آنها و زندگی­ مان فرصت رشد و تعالی بدهیم.

به عبارت بهتر، ما با بازی می ­توانیم به روابطمان به گونه­ ای شکل بدهیم که راحت­ تر با هم گفتگو کنیم.

تمام تلاش­های اجباری ما به واسطه­ نیازهای ما ساخته می­ شوند.

مثلاً

  • آشپزی از نیاز به غذا متولد می­ شود.
  • نیاز به سرپناه، منجر به معماری می ­شود.
  • نیاز به پوشش، مد را می ­سازد.

بیایید نیازهای دیگر انسان را در نظر بگیریم. برای یکی از مهم­ترین نیازهای غیرمادی انسان، یعنی محبت چه پاسخی می­توان یافت؟

ببینید چه تلاشی می­ توانید بکنید و چه چیزی برای پاسخ به این نیاز می­ توانید بسازید؟

و در آخر پیشنهاد می کنم حتما در خصوص انعطاف ­پذیری خود در تعلیم و تربیت بچه ها تصمیمی بگیرید.

خوب آیا تصمیمی گرفتید؟

در این فرصت که مشغول یافتن جواب هستید، می­توانید ایده ­هایی برای انعطاف­ پذیری پیدا کنید.

کافی است یک قلم کنار دستان باشد تا آنچه را که از جعبه­ خاطرات به ذهن­تان خطور می­ کند، یادداشت کنید.

سپس نقشه­ ای برای پیاده ­سازی آنها بچینید.

به همین سادگی!

 

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *