قالب وردپرس
علی نوایی مربی و مدرس مهارت های تربیتی
فکر کنیم
۱۳۹۷/۰۸/۰۵
علی نوایی مربی و مدرس مهارت های تربیتی
پدر و مادر قدرتمند
۱۳۹۷/۰۸/۱۵

توقع

علی نوایی مربی و مدرس مهارت های تربیتی

۸۴

عصبانی شدن ما از دست بچه ها یعنی توقع داشتن ما از آنها؛

یعنی من این طور فکر می کنم که فرزند من همان طور که من می خواهم باید در محیط، شرایط و موقعیت ها رفتار کند

و این یعنی توقع داشتن از آن ها و این ما را نسبت به آنها نیازمند می کند.

نیاز به این که رفتار اشتباهی از آنها سر نزند.

اگر سر بزند من او را تحت فشار قرار می دهم.

اگر بچه ها را تحت فشار قرار ندهیم آرام آرام خودشان را پیدا می کنند و رفتارهای موثر و مسئولانه را خواهند یافت.

در واقع بعد از مدتی کوتاه به ما نشان می دهند که چرا و چگونه رفتار می کنند‌.

وقتی ما توقع داشته باشیم، تمام تفکرات و عملمان بزرگتر از واقعیت می شوند!

توقع ما را از تعادل خارج می کند

قطعا در هر رفتاری که واکنش ها آمیخته به کلمه “خیلی” شود،

رفتار از تعادل خارج شده و موثر و مسئولانه قرار نمی گیرد.

بنابراین نیازمندانه برخورد نکنیم و بچه ها را هم نیازمند خودمان نکنیم.

فاصله هایمان را با چک کردن افکار، اقدام ها و احساساتمان و بعد هماهنگ کردن آنها با رفتارهایمان در رابطه هایمان تنظیم کنیم.

در واقع ما توقع داریم بچه ها به نوعی رفتار کنند که گویی هیچ نقطه ضعف و اشتباهی در آنها وجود ندارد.

هر چند که ما با این تصور اشتباه بزرگ شده ایم که حتما باید بی نقص باشیم و تظاهر به آن کنیم و کارهای بی مورد انجام دهیم.

به همین دلیل این نوع فکر ها و عملکردها می تواند رفتارهایمان را تحت شعاع قرار بدهد.

پس بی خود نیست در معرض خشم قرار می گیریم.

در معرض خشم قرار می گیریم، چون

توقع داریم

فکر نمی کنیم

احساس مقابلمان را درک نمی کنیم

حتی افکار او را هم درک نمی کنیم.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *